رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۰
شاه نعمتالله ولی
خاک در میخانه مگر بیخته اند
کاین گرد و غبار را بر انگیخته اند
یا ماه رخان خطهٔ ماهانند
کز زلف عبیر در جهان ریخته اند