رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۴
شاه نعمتالله ولی
آبست که در شیشه شرابش خوانند
با گل چو قرین شود گلابش خوانند
از قید و گل و مل چو مجرد گردد
اهل بصر و بصیرت آبش خوانند