رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۰
شاه نعمتالله ولی
این نقش خیال عالمش می خوانند
جانی دارد که آدمش می خوانند
روحی است که روح اولش می گویند
چون اوست تمام خاتمش می خوانند