رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۸
شاه نعمتالله ولی
یاری که چو ما غرقهٔ دریا گردد
از ما باشد به سوی مأوا گردد
مستانه به گرد نقطه ای چون پرگار
در دور درآید او و با ما گردد