رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۲
شاه نعمتالله ولی
آن عین که عین جملهٔ اعیان است
عینی است که آن حقیقت انسان است
در آینهٔ دیدهٔ ما بتوان دید
اما چه کنم ز چشم تو پنهان است