رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۸
شاه نعمتالله ولی
گر یار غنا دهد غنا دوست تر است
ور فقر دهد فقر مرا دوست تر است
گر منع عطا کند من آن می خواهم
ور زانکه عطا دهد مرا دوست تر است