رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۰
شاه نعمتالله ولی
در دیدهٔ ما نقش خیالش پیداست
نوریست که روشنائی دیدهٔ ماست
در هر چه نظر کند خدا را بیند
روشن تر از این دیده دگر دیده کراست