مثنویات
شمارهٔ ۱۲
شاه نعمتالله ولی
عین ما ماند حبابی پر ز آب
گر چه خالی می نماید این حباب
بر تو می خوانم ازین بیتی هزار
یاد می گیرش ز من این یادگار