غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۵۶۴
شاه نعمتالله ولی
ای که هستی به علم برهانی
عالم عالم سخندانی
گر بدانی که ما چه می گوئیم
علم خود را به علم کی خوانی
مفلسی از کمال دانایی
گر تو دانا به علم برهانی