غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۴۵۱
شاه نعمتالله ولی
گر به خانه روی و در بندی
به حقیقت بدان که دربندی
ملک شروان چه می کنی عارف
به طلب پادشاه دربندی
همدانی طلب همی کردم
یافتم آن عزیز الوندی