غزلیات
غزل شمارهٔ ۹۹۳
شاه نعمتالله ولی
شاها کرمی کن و مکن جنگ
زنهار مکن به جنگ آهنگ
گر جنگ کنی ملازمانت
اشکسته شوند و سخت دلتنگ
بشنو سخنی ز نعمت الله
صلحی کن و باز گرد از جنگ