غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۷۱
شاه نعمتالله ولی
عاشقانی که در جهان باشند
همچو جان در بدن روان باشند
می و جامند همچو آب و حباب
موج و دریا همین همان باشند
خوش کناری گرفته اند ز اغیار
گر چه با یار در میان باشند
از همه پادشه نشان دارند
بی نشانی از آن نشان باشند
خلق و حق را به ذوق دریابند
واقف از سر این و آن باشند
نعمت الله را به دست آور
تا بدانی که آنچنان باشند