غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۵۷
شاه نعمتالله ولی
فانی تمام خدمت اوست
باقی به بقای حضرت اوست
از رحمت اوست جمله عالم
او غرقهٔ بحر رحمت اوست
نعمت چه کند چو نعمت الله
پروردهٔ ناز و نعمت اوست