گزیده اشعار - رباعیات

آن خط و موی ظریفی که بر چهره‌ات روییده، چنان زیباست که هیچ‌کس نتوانسته است خطی به آن لطافت و زیبایی ترسیم کند؛ دیدن این خط بر چهره تو، همان‌قدر مایه آرامش و شادی است که روشن شدنِ شمعی در شب تاریک و غم‌بارِ هجران، امید و وصال را به ارمغان می‌آورد.

سرنوشت، فرد زیبارویی را نزد من آورد، اما با این وجود اندکی دلگیرم؛ چرا که طبق باورهای رایج ادبی، وقتی چهره‌ی زیبارویِ بی‌خط، مویِ صورت در می‌آورد و به اصطلاح «خط» پیدا می‌کند، آن لطافت و کمالِ خالصِ پیشین را تا حدودی از دست می‌دهد و دیگر آن‌گونه که باید، دل‌ربا نیست.