دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۰۱
سنایی
ای عود بهشت فعل بیدی تا کی
وی ابر امید ناامیدی تا کی
کردی بر من کبود رخ زرد آخر
ای سرخ سیاه گر سپیدی تا کی