دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۷۷
سنایی
روشن تر از آفتاب و ماهی گویی
پدرام تر از مسند و گاهی گویی
آراسته از لطف الاهی گویی
تا خود به کجا رسید خواهی گویی