دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۷۶
سنایی
خود ماه بود چنین منور که تویی
یا مهر بود چنین سمنبر که تویی
گفتی که برو نکوتری گیر از من
الله الله ازین نکوتر که تویی