دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۷۲
سنایی
غم کی خورد آنکه شادمانیش تویی
یا کی مرد آنکه زندگانیش تویی
در نسیهٔ آن جهان کجا بندد دل
آنرا که به نقد این جهانیش تویی