دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۷۰
سنایی
ای سوسن آزاد ز بس رعنایی
چون لاله ز خنده هیچ می ناسایی
پشتم چو بنفشه گشت ای بینایی
زیرا که چو گل زود روی، دیر آیی