دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۶۴
سنایی
تا نقطهٔ خال مشک بر رخ زده ای
عشق همه نیکوان تو شهرخ زده ای
طغرای شهنشاه جهان منسوخ ست
تا خط نکو بر رخ فرخ زده ای