دیوان اشعار - رباعیات

سنایی

رباعی شمارهٔ ۳۴۳

سنایی
چون موی شدم ز رشک پیراهن تو وز رشک گریبان تو و دامن تو
کاین بوسه همی دهد قدمهای ترا وآنرا شب و روز دست در گردن تو