دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۳۸
سنایی
آنی که عدو چو برگ بیدست از تو
در حسن زمانه را نویدست از تو
مه را به ضیا هنوز امیدست از تو
این رسم سیه گری سپیدست از تو