دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۲۸
سنایی
ای بی سببی همیشه آزردهٔ من
و آزردن تو ز طبع تو پردهٔ من
بر چرخ زند بخت سراپردهٔ من
گر عفو کنی گناه ناکردهٔ من