دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۱۷
سنایی
گه یار شوی تو با ملامت گر من
گه بگریزی ز بیم خصم از بر من
بگذار مرا چو نیستی در خور من
تو مصلح و من رند نداری سر من