دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۱۰
سنایی
تا چند ز سودای جهان پیمودن
واندر بد و نیک جان و تن فرسودن
چون رزق نخواهدت ز رنج افزودن
بگزین ز جهان نشستن و آسودن