دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۸۳
سنایی
با ابر همیشه در عتابش بینم
جویندهٔ نور آفتابش بینم
گر مردمک دیدهٔ من نیست چرا
چون چشم گشایم اندر آبش بینم