دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۸۲
سنایی
از آمدنم فزود رنج بدنم
از بودن خود همیشه اندر محنم
وز بیم شدن باغم و درد حزنم
نه آمدن و نه بدن و نه شدنم