دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۸۰
سنایی
دارد پشتم ز وعدهٔ خام تو خم
بارد چشمم ز بردن نام تو نم
تا کرد قضا حدیثم از کام تو کم
هرگز نروم به گام در دام تو دم