دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۷۷
سنایی
یک بوسه بر آن لبان خندان نزنم
تا بر پایت هزار چندان نزنم
گر جان خواهی ز بهر یک بوسه ز من
از عشق لب تو هیچ دندان نزنم