دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۷۵
سنایی
ای گشته فراق تو غم افزای دلم
امید وصال تو تماشای دلم
آگاه نه ای بتا که بندی محکم
دست ستمت نهاده بر پای دلم