دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۶۸
سنایی
افسرده شد از دم دهانم دم چشم
بر ناخن من گیا دمید از نم چشم
چشمم ز پی دیدن روی تو بود
بی روی تو گر چشم نباشد کم چشم