دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۳۵
سنایی
نیکوتری از آب روان اندر باغ
زیباتری از جوانی و مال و فراغ
لیکن چه کنم که عشقت ای شمع و چراغ
جویان بودست درد ما را از داغ