دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۳۳
سنایی
معشوقه دلم به آتش انباشت چو شمع
بر رویم زرد گل بسی کاشت چو شمع
تا روز به یک سوختنم داشت چو شمع
پس خیره مرا ز دور بگذاشت چو شمع