دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۳۱
سنایی
آراست بهار کوی و دروازهٔ خویش
افگند به باغ و راغ آوازهٔ خویش
بنمای بهار را رخ تازهٔ خویش
تا بشناسد بهار اندازهٔ خویش