دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۱۰
سنایی
درد دلم از طبیب بیهوده مپرس
رنج تنم از حریف آسوده مپرس
نالودهٔ پاک را از آلوده مپرس
در بوده همی نگر ز نابوده مپرس