دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۰۵
سنایی
شب گشت ز هجران دل فروزم روز
شب تیز شد از آه جهانسوزم روز
شد روشنی و تیرگی از روز و شبم
اکنون نه شبم شبست و نه روزم روز