دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۰۲
سنایی
نادیده ترا چو راه را کردم باز
پیوسته شدم با غم و بگسسته ز ناز
دل نزد تو بگذاشتم ای شمع طراز
تا خسته دل از تو عذر من خواهد باز