دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹۴
سنایی
ای گشته چو ماه و همچو خورشید سمر
خوی مه و خورشید مدار اندر سر
چون ماه به روزن کسان در منگر
ناخوانده چو خورشید میا ای دلبر