دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۴
سنایی
اکنون که سیاهی ای دل چون خورشید
بیشت باید ز عشق من داد نوید
کاندر چشمی تو از عزیزی جاوید
چون دیدهٔ دیده ای سیه به که سفید