دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۹
سنایی
روزی که بتم ز فوطه رخ بنماید
با فوطه هزار جان ز تن برباید
در فوطه بتا خمش ازین به باید
عاشق کش فوطه پوش نیکو ناید