دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۸
سنایی
گاهی فلکم گریستن فرماید
ناخفته دو چشم را عنا فرماید
گاهیم به درد خنده لب بگشاید
گوید ز بدی خنده نیاید آید