دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۲
سنایی
هر بوده که او ز اصل نابود بود
نابوده و بود او همه سود بود
گر یک نفسش پسند مقصود بود
نابود شود هر آینه بود بود