دیوان اشعار - رباعیات

سنایی

رباعی شمارهٔ ۱۷۱

سنایی
آن ذات که پروردهٔ اسرار بود از مرگ نیندیشد و هشیار بود
تیمار همی خوری که در خاک شوم در خاک یکی شود که در نار بود