دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۸
سنایی
دیده ز فراق تو زیان می بیند
بر چهره ز خون دل نشان می بیند
با این همه من ز دیده ناخشنودم
تا بی رخ تو چرا جهان می بیند