دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۷
سنایی
آنها که درین حدیث آویخته اند
بسیار ز دیده خون دل ریخته اند
بس فتنه که هر شبی برانگیخته اند
آنگاه به حیلت از تو بگریخته اند