دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۴
سنایی
عشاق اگر دو کون پیش تو نهند
مفلس مانند و از خجالت نرهند
من عاشق دلسوخته جانی دارم
پیداست درین جهان به جانی چه دهند