دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۳
سنایی
یک دم سر زلف خویش پر خم نکند
تا کار مرا چو زلف درهم نکند
خارم نهد و عشق مرا کم نکند
خاری که چنو گل سپر غم نکند