دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۲
سنایی
بسیار مگو دلا که سودی نکند
ور صبر کنی به تو نمودی نکند
چون جان تو صد هزار برهم نهد او
و آتش زند اندرو و دودی نکند