دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۳
سنایی
بادی که ز کوی آن نگارین خیزد
از خاک جفا صورت مهر انگیزد
آبی که ز چشم من فراقش ریزد
هر ساعتم آتشی به سر بربیزد