دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۰
سنایی
چون پوست کشد کارد به دندان گیرد
آهن ز لبش قیمت مرجان گیرد
او کارد به دست خویش میزان گیرد
تا جان گیرد هر آنچه با جان گیرد